آشکارسازی به عنوان یک دوجنسگرا

واقعیت اینست که ممکن است آشکارسازی به عنوان دوجنسگرا یک گام بزرگ به نظر برسد، اما باید دانست این کار می تواند باعث شود که بسیاری از افراد با شما احساس راحتی بکنند و احساس نکنند که دارید چیزی را پنهان می کنید. پیشنهاد می‌کنیم قبل از هرچیز به پیش‌داوری‌ها و سوالات رایجی که در مورد دوجنس‌گرایی وجود دارد کاملاً تسلط داشته باشید تا بتوانید در هر موقعیتی از دوجنس‌گرایی به عنوان گرایش جنسی مستقل دفاع کنید. اگر خود را همه‌جنس‌گرا می‌دانید، یادتان باشد باید در مورد طیف جنس و جنسیت‌ها و حتی سیالیت گرایش جنسی به مخاطبان خود توضیح دقیق بدهید تا گیج نشوند. اما اصلاً آیا باید آشکارسازی کنید؟ اگر تصمیم گرفتید که این کار را بکنید برای چه کسانی باید آشکارسازی کنید و چگونه؟ اولین و شاید تنها فردی که شما مجبورید برایش آشکارسازی کنید، خودتان هستید. آیا دوجنسگرا هستید؟ آشکارسازی برای خودتان می توانند بسیار روشنگرانه باشد - صادق بودن و پنهان نکردن این‌که چه کسی هستید و به چه افرادی گرایش جنسی دارید، می تواند مثل این باشد که باری از روی دوشتان برداشته شده است. به خودتان وقت کافی بدهید تا بفهمید چه احساسی دارید و چه چیزی برایتان مناسب است. عجله ای نیست! روایت تجربه زیسته یک دوجنسگرا را بخوانید:

"وقتی که نوجوان بودم برای والدین و خواهر بزرگترم آشکارسازی کردم، آنها به من گفتند که پیش از این‌که من به آنها بگویم، می‌دانستند که من دوجنسگرا هستم. فرآیند آشکارسازی برای من یک دوره بود. افراد دورتر و آشنایانی که مرا می شناختند فکر می کردند من دگرجنسگرا هستم چرا که به تازگی از همسرم جدا شده بودم. با این وجود کسی زیاد هم از دوجنسگرا بودن من تعجب نکرد"

اگر احساس می کنید می‌خواهید  آشکارسازی کنید، باید به این فرآیند زمان کافی بدهید. مجبور نیستید که بلافاصله آشکارسازی کنید! زمان و مکان آشکارسازی‌تان و حتی لزوم آنرا خود شما تعیین می‌کنید. آشکارسازی نکردن، دروغگویی نیست، شما تنها در مورد بخشی از وجودتان که از نظر علمی و اخلاقی ایرادی ندارد، آشکارا صحبت نمی‌کنید.  برخی افراد بعد از شنیدن تجربیات دوجنسگرایان دیگر، و دست‌یافتن به نوعی احساس همذات‌پنداری، راحت تر می توانند آشکارسازی کنند. نحوه مطرح کردن هم اهمیت دارد. مثلاً آغاز گفتگو با "موضوع مهمی هست که می خواهم به شما بگویم! بهتر است بنشینید" ممکن است باعث شود که دوجنسگرا بودن شما موضوعی نگران کننده تلقی شود و ذهن شنوند‌گان را به سمت نادرستی هدایت کند. توصیه ما این است که طوری رفتار نکنید که گرایش جنسی تان به صورت نوعی افشاگری یا اعتراف در مورد یک موضوع ناگوار و ناخوشایند جلوه کند.  در عوض وقتی طرف مقابل‌تان سرحال است و آرامش دارد با حالتی غیرجدی به این موضوع اشاره کنید یا سر صحبت را با شوخی باز کنید. برخی از افراد درک نمی کنند که دلیل این‌که می خواهید این موضوع را به آن ها توضیح بدهید، چیست یا ممکن است ترجیح بدهند که به صورت مستقیم درباره سکسوالیته صحبت نکنند یا آن‌را نشنوند. شاید بهتر باشد به جای اینکه یک نفس عمیق بکشید و بلافاصله بگویید دوجنسگرا هستید، تعریف کنید که مطلبی درباره دوجنسگرایی خوانده اید یا فیلمی در اینباره دیده اید یا درباره دوجنسگرا بودن یک شخصیت معروف صحبت کنید. ما در دوجنس‌گرا مطالبی تحت عنوان ما تنها نیستیم منتشر می‌کنیم  و برخی از افراد دوجنسگرا را معرفی می‌کنیم. یادتان باشد باید برای سئوالات عجیب و غریب آماده باشید و سعی کنید این سئوالات را ساده و کوتاه پاسخ دهید. خودتان را جای آن ها بگذارید! ممکن است در ابتدا غافلگیر شوند و به خاطر اینکه شوکه شده اند، زیاد هم حامی شما به نظر نرسند. ممکن است تفاوت همجنسگرایی و دوجنسگرایی را نداند یا مثلاً "بپرسند بالاخره نمی خواهی یک روز ازدواج کنی؟"  ناراحت نشوید ولی این سئوالات را جدی بگیرید. پرسیدن این سئوالات ناشی از این است که با شما احساس صمیمت کرده اند و می‌خواهند شما را همان‌گونه که هستید بشناسند. به یاد داشته باشید که به آن ها اطمینان دهید که درباره این موضوع مطمئن هستید و این تغییری نیست که  تصمیم گرفته باشید  یکباره در زندگی تان ایجاد کنید. شما هنوز همان کسی هستید که همیشه می شناسند، فقط درباره بخشی از زندگی تان با آن ها راحت تر شده‌اید. وقتی برای کسی آشکارسازی می کنید در واقع دارید به او می گویید که به او اطمینان دارید و می خواهید با او صادق تر باشید. تجربه زیسته یک دوجنسگرا:

"من در طول یک ماه مجبور شدم چندین بار آشکارسازی کنم. برخی فکر می کنند که دوجنسگرایان در دسته رنگین‌کمانی‌ها یا دگرباشان جنسی نیستند. برخی دیگر فکر می کنند که من باید به لطیفه های همجنسگرا/دوجنسگرا/تراجنسی هراس شان بخندم، یا حتی بدتر باید با رفتار نادرست و تبعیض‌آمیزشان نسبت به دگرباشان جنسی همراهی کنم".

احتمالاً مجبور نیستید که برای همه آشکارسازی کنید. بسیاری از دوجنسگرایان به همه افراد فامیل یا همکارانشان درباره گرایش جنسی شان اطلاع نمی دهند. این که برای چه کسی آشکارسازی می کنید، به خودتان مربوط است. اگر می خواهید برای کسی آشکارسازی کنید که به او وابستگی مالی دارید، مثلاً والدین یا رئیس تان و فکر می کنید که ممکن است دگرباش‌ستیز باشد، شاید لازم باشد درباره اینکه چگونه می خواهید آشکارسازی کنید و آیا اصلاً لازم است که این کار را بکنید یا نه خیلی خوب فکر کنید. تجربه زیسته یک دوجنسگرا:

"من هنوز مدرسه می‌رفتم که درباره دوجنسگرا بودنم صحبت کردم. به من گفتند وقتی درباره شریک جنسی هم جنسم صحبت می‌کنم دارم درباره سکسوالیته ام صحبت می‌کنم و اصلاً نباید در این باره حرف بزنم. بعد از آن، درباره شریک جنسی ام بدون اشاره به جنسیت او صحبت کردم. برخی متوجه می شوند که شریک جنسی ام هم‌جنس ام است و برخی دیگر نه، اما من دیگر مستقیم درباره دوجنسگرایی و جنسیت پارتنرم صحبت نمی کنم".

بعضی‌ها زمان بیشتری برای آشکارسازی نیاز دارند  اما این صبوری و پیگیری ممکن است باعث شود که نتیجه بهتری بگیرند. سعی کنید از آشکارسازی برای دوستان و افراد خانواده ای شروع کنید که فکر می کنید ممکن است واکنش همدلانه تری نشان بدهند. آیا آشکارسازی به عنوان یک دوجنسگرا با آشکارسازی به عنوان یک هم‌جنسگرا متفاوت است؟ ممکن است برخی افراد این پیش فرض را داشته باشند که شما همجنسگرا هستید. پس بهتر است خودتان را آماده کنید که تفاوت هم‌جنسگرایی و دوجنس‌گرایی را توضیح دهید. برخی از دوجنسگرایان ممکن است ابتدا به عنوان همجنسگرا آشکارسازی کنند اما پس از مدتی احساس کنند که در واقع به هر دوجنس گرایش دارند و این بار به عنوان دوجنسگرا آشکارسازی کنند. بهتر است بگوییم اگر با گرایش جنسی تان راحت باشید و آن را به عنوان یک مشکل و دردسر نبینید، نیازی هم نخواهید داشت  که برای برخی از افراد آشکارسازی کنید، آن ها خودشان از این طرف و آن طرف درباره سکسوالیته شما می‌شنوند. ممکن است شما آن کسی باشید که دیگران برایش آشکارسازی می کنند چون احساس می کنند شما از آن ها حمایت می کنید. تجربه زیسته یک دوجنسگرا:

"وقتی دانشجو بودم در بین دوستانم یک نفر بود که از بقیه کم سن و سال تر بود و فقط ۱۸ سال داشت. یک بار وقتی در یک مهمانی بودیم به من گفت که دوجنسگراست و در مدرسه مورد آزار قرار گرفته و از اینکه درباره این موضوع با دیگران صحبت کند، وحشت دارد اما تصمیم گرفته بود که با من صحبت کند چون می دانسته که من هم دوجنسگرا هستم. خیلی حس خوبی بود که او توانسته بود به من اعتماد کند".

در واقع تنها کسی که می تواند تصمیم بگیرد که برایتان مناسب که آشکارسازی کنید یا نه و به چه صورتی باید این کار را بکنید خودتان هستید. تجربه‌های زیسته خود از آشکارسازی یا زندگی روزمره را برای ما ارسال کنید تا در بخش روایت‌های ما منتشر کنیم. موفق باشید!